Το Φυσικά εκ φύσεως δεν θεραπεύει ανίατες ασθένειες ούτε δίνει ιατρικές συμβουλές και ο χαρακτήρας του είναι καθαρά ενημερωτικός. Αυτό που κάνουμε είναι να μοιραζόμαστε με αγάπη και σεβασμό πληροφορίες, προσφέροντας και ανταλλάσσοντας γνώσεις. Καλή πλοήγηση!

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Πως φτιάχνουμε σπιτική μουστάρδα από σιναπόσπορους.

Που πάει το μυαλό μας όταν ακούμε ή διαβάζουμε την λέξη σινάπι; Μα φυσικά στην μουστάρδα...Μουστάρδα, μια κατηγορία μόνη της σε όλα τα καθωσπρέπει βιβλία μαγειρικής. Τώρα θα μου πείτε τι θέλω καλοκαιριάτικα και ασχολούμαι με την μουστάρδα, την στιγμή που μπορώ να πάω σε οποιοδήποτε σούπερ μάρκετ ή κατάστημα ντελικατέσεν και να αγοράσω από την πιο κοινή μουστάρδα ως την πιο "περίεργη" και "γκουρμεδιάρικη" παραλλαγή της.

Ε τι να πω, ξέρετε το κόλλημα που έχω να θέλω να φτιάχνω το οτιδήποτε από την αρχή με τις αυθεντικές πρώτες ύλες, "from scratch" που λένε και οι Αμερικάνοι" που είναι φίλοι μας (Σημίτης 1996).

Μουστάρδα λοιπόν σπιτική και χειροποίητη. Φτιαγμένη από αλεσμένους σπόρους σιναπιού. Αυτό και αν είναι δύσκολο. Δεν θα καταπιαστούμε σήμερα με τις απίστευτες θεραπευτικές ιδιότητες του σιναπιού, αλλά με την μετατροπή τους σε αλεύρι. Δύσκολο αλλά γίνεται. Άλλωστε πως θα καμαρώνουμε αργότερα όταν όλοι τρώνε ψητό κοτόπουλο με μουστάρδα και γλύφουν τα δάχτυλα τους; 
(Στο εμπόριο υπάρχει έτοιμη σκόνη μουστάρδας, αλλά...)

Άντε κορίτσια και αγόρια πάρτε την πιο δυνατή σας κουζινομηχανή και πάμε να σπάσουμε τους σιναπόσπορους.

Μπορείτε να επιλέξετε ανάμεσα σε 4 διαφορετικές ποικιλίες σπόρων. Λευκούς, κίτρινους, καφέ και μαύρους. Όσο πιο σκούροι είναι οι σπόροι τόσο πιο δυνατό και καυτερό το αποτέλεσμα.

Σε ένα ευρύχωρο βάζο βάζουμε τους σπόρους του σιναπιού και τους σκεπάζουμε με ίση ποσότητα νερού και ξυδιού (το πιο δυνατό ξύδι που έχουμε). Τους αφήνουμε να μουλιάσουν για 2-3 ημέρες, Στο διάστημα αυτό θα δούμε τους σπόρους να φουσκώνουν αρκετά, γι' αυτό άλλωστε και το ευρύχωρο βάζο. Μετά το μούλιασμα στο ξυδόνερο και αφού οι σπόροι έχουν φουσκώσει αρκετά τους στραγγίζουμε.

Τώρα έφτασε η στιγμή κρίσεως, ή α) θα τους αφήσετε να στεγνώσουν εντελώς και έπειτα θα τους ρίξετε στο μούλτι ή στο μπλέντερ για να τους τρίψετε ή β)θα το κάνετε όσο είναι ακόμα νωποί.

Στην πρώτη εκδοχή θα χρειαστείτε αρκετή ώρα μέχρι να τα καταφέρετε (κίνδυνος να καεί το μούλτι από υπερθέρμανση, και ποιος τον ακούει μετά...ξέρετε ποιον). Θα κοσκινίσετε τους τριμμένους πια σπόρους και αυτό που θα μείνει είναι το περιβόητο αλεύρι σιναπιού. Επίσης να είστε προετοιμασμένοι για τις καυτερές αναθυμιάσεις όπως αυτές του τσίλι (καλό είναι να κρατάτε το πρόσωπό σας όσο πιο μακριά μπορείτε διότι τα μάτια σας θα είναι σαν της Μανιάτισσας μοιρολογίστρας).

Ζυγίζουμε το αλεύρι και το αφήνουμε στην άκρη. Παίρνουμε ίδια ποσότητα αλευριού (κίτρινο χωριάτικο από τον φούρνο) και το καβουρντίζουμε μέχρι να αρχίσει να αλλάζει χρώμα και να σκουραίνει.
Ανακατεύουμε τα δύο μείγματα (αλεύρι σιναπιού και καβουρδισμένου αλευριού) και αρχίζουμε να τα δένουμε με ξυδόνερο ή χυμό λεμονιού ή μηλόξυδο ή κρασί και μέλι. Η μουστάρδα στην αρχή μπορεί να σας φανεί καυτερή και πολύ δυνατή. ΜΗΝ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑΞΕΤΕ. Αφήστε την να σταθεί 1-2 ημέρες στο ψυγείο και μετά μπορείτε να ελαφρύνετε ή να δυναμώσετε την γεύση της προσθέτοντας ανάλογα νερό, ξύδι, μέλι, κουρκουμά, αλάτι.

Στην δεύτερη εκδοχή, και σαφώς πιο εύκολη, ρίχνουμε τους στραγγισμένους σπόρους μας στο μούλτι και αλέθουμε μέχρι να πάρουμε μια λεπτή πάστα (βοηθάμε με μια ιδέα ξυδιού ή νερού). Αν δεν θέλουμε καθόλου κομματάκια σπόρων μπορούμε να περάσουμε την πάστα μας από μια σίτα. Στην συνέχεια δοκιμάστε την πάστα και "δέστε" την με λίγο καβουρντισμένο αλεύρι, αλάτι, μέλι, ξύδι, νερό, κουρκουμά. Αποθηκεύστε στο ψυγείο και δοκιμάστε την πάλι μετά από 2 ημέρες. Αν η γεύση της θέλει "πείραγμα' προσθέστε το ανάλογο υλικό.

Ξεκινήστε με μια μικρή ποσότητα σπόρων (καλύτερα τους κίτρινους που έχουν ικανοποιητική γεύση) μουλιάζοντας σε 130 γρ. μηλόξυδο και 100 γρ. νερού. Για αυτήν την ποσότητα θα χρειαστείτε περίπου 2-3 κουταλιές καβουρντισμένο αλεύρι.

Καλή επιτυχία στην πρώτη σας μουστάρδα.
Η φωτογραφία φυσικά και εκλάπη από το διαδίκτυο.

Ειρήνη Παληού



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου