Το Φυσικά εκ φύσεως δεν θεραπεύει ανίατες ασθένειες ούτε δίνει ιατρικές συμβουλές και ο χαρακτήρας του είναι καθαρά ενημερωτικός. Αυτό που κάνουμε είναι να μοιραζόμαστε με αγάπη και σεβασμό πληροφορίες, προσφέροντας και ανταλλάσσοντας γνώσεις. Καλή πλοήγηση!

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Θέρμος ο ήμερος ή λούπινο το κρέας του φτωχού.



Ο θέρμος ο ήμερος ( Διοσκουρίδης και Θεόφραστος) κουβαλά ιστορία πολλών χιλιάδων χρόνων, καθώς χρησιμοποιήθηκε σαν τροφή πρώτη φορά στην Αίγυπτο από όπου μας ήρθε κιόλας.
Ο Φλωρεντίνος επισημαίνει πως η καλλιέργειά του κάνει τα χωράφια πιο γόνιμα επειδή το ρίζωμά του απορροφά άζωτο και στην συνέχεια απελευθερώνει άζωτο.

Ο λόγος για τα λούμπινα, λουμπούνια, λούμπουνα, λουμπίνοι, λουπινάρια, πικροκουκιά, λυμπούσι, αγριολούπινα κλπ που είναι πολύ δημοφιλή στην Μάνη και στην Κρήτη, ιδιαίτερα τις περιόδους των μεγάλων νηστειών της Εκκλησίας μας, επειδή μπορούν να αντικαταστήσουν το κρέας.
Από την αρχαιότητα το χρησιμοποιούσαν σαν κατάπλασμα ως καταπραϋντικό και μαλακτικό για την αντιμετώπιση των σπυριών, των αποστημάτων και των φλεγμονών όπως τα εκζέματα και οι λειχήνες . Κατά τον μεσαίωνα θεωρούσαν ότι ήταν κατάλληλο για την αντιμετώπιση των παράσιτων του εντέρου αλλά και για την αντιμετώπιση δερματικών νοσημάτων. Επίσης είναι γνωστή η χρήση του για την αντιμετώπιση των αρθριτικών και του διαβήτη, καθώς και η δράση του σαν ανθελμινθικό, εμμηναγωγό, διουρητικό και καθαρτικό. 


Η κυανή ποικιλία του φυτού διαθέτει ηρεμιστικές ιδιότητες και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καταστάσεις αϋπνίας και υπερέντασης. Μπορεί να καταναλωθεί ακόμα με τη μορφή βάμματος ή αφεψήματος. Από το εκχύλισμα του φυτού λούπινο απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1886 από τον Ελβετό χημικό Ερνστ Σούλτζε (Ernst Schultze) η αργινίνη, που είναι ένα ημιαπαραίτητο αμινοξύ το οποίο το ανθρώπινο σώμα μπορεί να παράγει, αλλά σε περίπτωση απουσίας του μπορεί να αναπληρωθεί μέσω της διατροφής. Στην ομοιοπαθητική τα λούπινα εξαιτίας των πολλών θρεπτικών του συστατικών χρησιμοποιούνται για την τόνωση του αναπνευστικού συστήματος και για την αντιμετώπιση συμπτωμάτων χρόνιας κόπωσης.

Τα λούπινα διακρίνονται για την πολύ υψηλή τους περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες καλής ποιότητας, με αποτέλεσμα εφόσον καλλιεργηθούν οι ποικιλίες που δεν περιέχουν αλκαλοειδή να αποτελούν εναλλακτική καλλιέργεια της σόγιας.

Τα λούπινα με τις μεγαλύτερες ποσότητες πρωτεινών είναι τα κίτρινα λούπινα και τα φτωχότερα τα λούπινα με κυανό χρώμα. Οι παλιές ποικιλίες επειδή έχουν αλκαλοειδείς ουσίες θα πρέπει πρώτα να ,δεχθούν ειδική επεξεργασία που γίνεται με εμβάπτιση τους για μερικές ώρες σε αλμυρό νερό, ώστε να αποβάλουν αυτές τις ουσίες και στην συνέχεια να χρησιμοποιηθούν.

Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Τροφίμων του ΟΗΕ καλλιεργούνται περίπου 20 εκατομμύρια στρέμματα με λούπινα σε ολόκληρο τον κόσμο εκ των οποίων το 60% καλλιεργούνται για παραγωγή σπερμάτων και το 40% για βόσκηση, χλωρή λίπανση, κλπ. Το 2009 παρήχθησαν στην Ε.Ε 140.000 τόνοι λούπινου ενώ για να καλύψει η ΕΕ τις ανάγκες της σε σόγια εισήγαγε 13,5 εκατομμύρια τόνους σόγιας. Η μεγαλύτερη παραγωγός χώρα του λούπινου στον κόσμο, είναι η Αυστραλία. Με 10 εκατομμύρια στρέμματα. Η Αυστραλία είναι μια χώρα που πριν 10 χρόνια δεν καλλιεργούσε καθόλου το λούπινο. 


Παλαιότερα υπήρχε το εμπόδιο στην εξάπλωση της καλλιέργειας αυτής, από τα αλκαλοειδή που περιείχαν οι σπόροι του. Σήμερα έχουν δημιουργηθεί σπόροι χωρίς αλκαλοειδή με αποτέλεσμα η καλλιέργεια του λούπινου να έχει όλες τις δυνατότητες στην χώρα μας να αναπτυχθεί με πολύ καλά αποτελέσματα. Τα λούπινα επειδή έχουν μικρή περιεκτικότητα σε άμυλο, δίνουν το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας τους με την μορφή λιπιδίων, θεωρούνται δε ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην διατροφή των μονογαστρικών (χοίροι, πτηνά) αλλά και των μηρυκαστικών ζώων και να δώσουν καλύτερα αποτελέσματα από τα σιτηρά και να αντικαταστήσουν την σόγια.

Το ενδιαφέρον για τα λούπινα στην διατροφή των ζώων, άρχισε με την δημιουργία γλυκών ποικιλιών. Στην αρχή χρησιμοποιήθηκαν οι βελτιωμένες ποικιλίες του Lupinus angustifolius και Lupinus luteus και αργότερα του Lupinus albus. Σε πολλές χώρες τα λούπινα έχουν αντικαταστήσει στην διατροφή των ζώων την σόγια. Γενικά στην διατροφή των ζώων χρησιμοποιούνται τα λευκά λούπινα αλλά και λούπινα πικρών ποικιλιών, από τις οποίες έχουν απομακρυνθεί τα αλκαλοειδή. Στην Γαλλία πειραματικές εργασίες έδειξαν ότι τα λευκά λούπινα μπορούν να αντικαταστήσουν πλήρως την σόγια στα σιτηρέσια των κουνελιών και των άλλων μηρυκαστικών, μέχρι 75% στα σιτηρέσια των πτηνών και μέχρι 50% στα σιτηρέσια των χοίρων.

Ειρήνη Παληού

παραπομπές


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου