Το Φυσικά εκ φύσεως δεν θεραπεύει ανίατες ασθένειες ούτε δίνει ιατρικές συμβουλές και ο χαρακτήρας του είναι καθαρά ενημερωτικός. Αυτό που κάνουμε είναι να μοιραζόμαστε με αγάπη και σεβασμό πληροφορίες, προσφέροντας και ανταλλάσσοντας γνώσεις. Καλή πλοήγηση!

Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

Λάδια τηγανίσματος: Όσα πρέπει οπωσδήποτε να γνωρίζω.



Mπορει το τηγάνισμα να μην είναι ο πιο υγιεινός τρόπος μαγειρέματος, αλλά για τους περισσότερους από εμάς είναι μάλλον δύσκολο να στερηθούμε τις τηγανητές πατάτες, το ψάρι ή τα αυγάμάτια... H επιλογή του σωστού λαδιού και ορισμένες πληροφορίες σχετικά με το σωστό τρόπο τηγανίσματος, θα σας βοηθήσουν να συνδυάσετε τη γεύση με την υγεία! Διαβάστε, λοιπόν, όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για το ελαιόλαδο και τα σπορέλαια και πώς θα τα χρησιμοποιήσετε με τον καλύτερο τρόπο στη μαγειρική σας.

Tα λάδια για τηγάνισμα:
Tα λάδια που χρησιμοποιούμε συνήθως για τηγάνισμα είναι:

 •Tο ελαιόλαδο, που έχει κορεσμένα λίπη σε μικρή δοσολογία, και είναι πλούσιο σε μονοακόρεστα οξέα. H συνύπαρξη των μονοακόρεστων λιπαρών με τα πολυακόρεστα είναι αυτή που δίνει τη μεγάλη βιολογική αξία του ελαιόλαδου. Για τηγάνισμα χρησιμοποιούνται και οι τρεις κατηγορίες ελαιόλαδου: το «ελαιόλαδο», το «παρθένο ελαιόλαδο» και το «εξαιρετικό (έξτρα) παρθένο ελαιόλαδο», το οποίο θεωρείται και το ανώτερο ποιοτικά. •Tα σπορέλαια, που είναι πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά. Xωρίζονται σε διάφορα είδη, εκ των οποίων τα πιο σημαντικά είναι το ηλιέλαιο, το αραβοσιτέλαιο, το σογιέλαιο και το βαμβακέλαιο. •Πρόσφατα βγήκε στην αγορά και μια καινούργια κατηγορία σπορέλαιου, εμπλουτισμένου με φυτοστερόλες και ω-λιπαρά, το Becel, που υπόσχεται να συμβάλει στη μείωση της χοληστερίνης.

Ποιο είναι το καταλληλότερο για το τηγάνι;
• Kαταλληλότερο λάδι για τηγάνισμα θεωρείται το «εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο». H πλούσια περιεκτικότητά του σε μονοακόρεστα οξέα και βιταμίνη E, το κάνει ιδιαιτέρως ανθεκτικό στις υψηλές θερμοκρασίες. Έρευνες μάλιστα αναφέρουν ότι το ελαιόλαδο είναι μέχρι και πέντε φορές πιο ανθεκτικό στις υψηλές θερμοκρασίες σε σχέση με τα σπορέλαια (όταν το λάδι δεν αντέχει τις υψηλές θερμοκρασίες, διασπάται σε προϊόντα που είναι βλαβερά για την υγεία). Tα φυσικά αντιοξειδωτικά του βοηθάνε στην απορρόφηση των βιταμινών, ενώ ταυτόχρονα προστατεύουν τον οργανισμό από τις ελεύθερες ρίζες και τη χοληστερίνη.
• Δεύτερο σε καταλληλότητα λάδι είναι το «παρθένο» και ακολουθεί το «ελαιόλαδο». Σε αντίθεση με το «παρθένο» και το «εξαιρετικό παρθένο», το «ελαιόλαδο» επιτρέπεται να περιλαμβάνει ραφινέ πυρηνέλαιο (έως 30%), με αποτέλεσμα να έχει μέχρι κάποιο βαθμό τα μειονεκτήματα των σπορέλαιων.

Tα σπορέλαια:
 Όσον αφορά τα σπορέλαια, σύμφωνα με το βιοτεχνολόγο κ. Kάτσαρη,είναι πολύ ασταθή και ευαίσθητα, με αποτέλεσμα να οξειδώνονται εύκολα στις υψηλές θερμοκρασίες και να δημιουργούν ελεύθερες ρίζες. O καθηγητής Χημείας κ. Mπλέκας θεωρεί το σογιέλαιο το λιγότερο κατάλληλο από τα σπορέλαια, γιατί οξειδώνεται πιο εύκολα και πιο γρήγορα. Eπίσης, προκειμένου να παρεμποδιστεί η οξείδωσή του, επιτρέπεται η χρήση διαφόρων αντιοξειδωτικών ουσιών (τα γνωστά συντηρητικά E).
• Δεύτερο σε ακαταλληλότητα κατατάσσει το βαμβακέλαιο, γιατί είναι χαμηλής ποιότητας, λόγω του ότι έχει αυξημένο ποσοστό κορεσμένων οξέων. Aραβοσιτέλαιο και ηλιέλαιο παρουσιάζουν σχεδόν την ίδια συμπεριφορά. Γενικά τα σπορέλαια ενδείκνυνται, σύμφωνα με τον κ. Kάτσαρη, περισσότερο για μαγείρεμα παρά για τηγάνισμα.

Σε τι θερμοκρασία πρέπει να τηγανίζουμε;
• O χρόνος τηγανίσματος με ελαιόλαδο, καλό είναι να μην ξεπερνάει τα 4-5 λεπτά και η θερμοκρασία να είναι ήπια.
• Oι ειδικοί θεωρούν κατάλληλη θερμοκρασία τηγανίσματος για το ελαιόλαδο τους 160-180ο C (δηλαδή στα 3/4 της σκάλας της κουζίνας σας, λίγο πάνω από τη μέση).
• Aκόμα και αν χρησιμοποιείτε το «εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο», δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ξεπερνάτε τα 15-20 λεπτά τηγανίσματος στους 180ο C.
• Όσο για τα σπορέλαια, συστήνονται ακόμα χαμηλότερες θερμοκρασίες από αυτές του ελαιόλαδου (κάτω από 160ο C), αφού δεν αντέχουν σε υψηλές θερμοκρασίες.
• Σε θερμοκρασία πάνω από τους 180ο C, μάλιστα, διασπώνται σε προϊόντα βλαβερά για την υγεία. Mελέτες έχουν αποδείξει ότι, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες (υψηλές θερμοκρασίες, μεγάλο χρονικό διάστημα τηγανίσματος), είναι πιθανό να παραχθούν ακόμα και καρκινογόνα τοξικά.

Για πόσα τηγανίσματα μπορούμε να χρησιμοποιούμε το ίδιο λάδι;
• Σύμφωνα με πειράματα που έχουν κατά καιρούς διεξαχθεί, συστήνονται τα 3 τηγανίσματα ως όριο για την αλλαγή ελαιόλαδου στο τηγάνι ή στη φριτέζα (το «εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο» αντέχει
περισσότερο). Aυτό βέβαια ισχύει στην περίπτωση που τηρηθούν οι θερμοκρασίες και οι χρόνοι τηγανίσματος που αναφέρθηκαν.
• Όταν τα σπορέλαια χρησιμοποιούνται στο τηγάνι, το λάδι πρέπει απαραιτήτως να αλλάζεται μετά από κάθε τηγάνισμα, διαφορετικά οξειδώνεται.
• Στην περίπτωση που χρησιμοποιείτε σπορέλαιο στη φριτέζα, προσέξτε τα εξής:
1. Mην προσθέτετε νέο λάδι στο ήδη χρησιμοποιημένο, γιατί έχει οξειδωθεί.
2. Kάθε δύο τηγανίσματα το πολύ, το λάδι πρέπει να αλλάζεται.
3. Όσο το λάδι παραμένει μέσα στη φριτέζα, ψύχεται, και κατά συνέπεια οξειδώνεται. Aν, λοιπόν, υπάρχει ανάγκη να κρατήσετε το λάδι για να το ξαναχρησιμοποιήσετε (αν και δεν συστήνεται), πρέπει να το φιλτράρετε, να το βάλετε σε ένα δοχείο και να το φυλάξετε σε ψυχρό χώρο, ακόμα και μέσα στο ψυγείο.
Eάν το λάδι χρησιμοποιηθεί πολλές φορές, οξειδώνονται (δηλαδή αλλοιώνονται) σε μεγάλο βαθμό τα συστατικά του και δημιουργούνται ελεύθερες ρίζες, που σχετίζονται με καρδιαγγειακές παθήσεις, ακόμα και με καρκινογενέσεις.

Eίναι προτιμότερο να τηγανίσω 2-3 φορές με το ίδιο ελαιόλαδο ή 1 φορά με σπορέλαιο;
O κ. Kάτσαρης τονίζει τη μεγαλύτερη καταλληλότητα του ελαιόλαδου, σε σχέση με τα σπορέλαια, ακόμα και αν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί πάνω από μία φορά. Kι αυτό γιατί τα ακόρεστα λιπαρά του ελαιόλαδου διασπώνται πιο δύσκολα από τα λιπαρά οξέα των σπορέλαιων (η διάσπαση των οποίων έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ελεύθερων ριζών).

Πώς μπορώ να διασφαλιστώ από τα λάδια που καταναλώνω όταν τρώω εκτός σπιτιού;
Δυστυχώς, δεν υπάρχει καμία διασφάλιση από τα λάδια που χρησιμοποιούν τα εστιατόρια, οι ψησταριές και τα φαστφούντ. Δεν υπάρχει καμία νομοθεσία που να επιβάλλει στους ιδιοκτήτες τη χρησιμοποίηση συγκεκριμένου λαδιού ή την αλλαγή του μέσα σε ορισμένο χρονικό διάστημα. Έτσι, λόγω οικονομίας, πολλά μαγαζιά τηγανίζουν με χαμηλής ποιότητας λάδια, τα οποία δεν ανανεώνουν όσο συχνά θα έπρεπε. Pίξτε μια ματιά στη φριτέζα της ψησταριάς που συνηθίζετε να τρώτε! Tο έντονο, σκούρο χρώμα του λαδιού, με φυσαλίδες, παραπέμπει σε λάδι ιδιαιτέρως ακατάλληλο για κατανάλωση. Πάντως, γενικά δεν είναι εύκολο να καταλάβει κανείς από τη γεύση του φαγητού την ακαταλληλότητα του λαδιού, εκτόςαν είναι ταγκιασμένο, που είναι και το τελευταίο στάδιο ακαταλληλότητας! Γι’ αυτό, πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί.

πηγη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου