Το Φυσικά εκ φύσεως δεν θεραπεύει ανίατες ασθένειες ούτε δίνει ιατρικές συμβουλές και ο χαρακτήρας του είναι καθαρά ενημερωτικός. Αυτό που κάνουμε είναι να μοιραζόμαστε με αγάπη και σεβασμό πληροφορίες, προσφέροντας και ανταλλάσσοντας γνώσεις. Καλή πλοήγηση!

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Μπουράντζα (Borago officinalis – Βοράγινο το φαρμακευτικό)



ΜΠΟΥΡΑΝΤΖΑ, ΜΠΟΡΑΓΙΟ, ΒΟΡΑΓΙΝΟ – ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ

Borago officinalis

Η μπουράντζα (Borago officinalis – Βοράγινο το φαρμακευτικό), γνωστή και ως μποράντζα, μποράζα, μπουράντζο βοράντζα ή μποράγο, είναι ετήσιο φυτό της οικογένειας των Βοραγινοειδών.

Είναι ιθαγενές στην περιοχή της Μεσογείου αλλά έχει εισαχθεί σε πολλές άλλες περιοχές. Τον χειμώνα ξεραίνεται αλλά την άνοιξη βλασταίνουν καινούρια από τους σπόρους που είχε αφήσει το προηγούμενο φυτό. Τα φύλλα του είναι βρώσιμα και καλλιεργείται σε πολλούς κήπους στην Ευρώπη για αυτόν το σκοπό. Επίσης από του σπόρους του εξάγεται ένα αιθέριο έλαιο που χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική για την αντιθρομβωτική του δράση.

Η μπουράντζα αναπτύσσεται σε ύψος από 60 έως 100 εκατοστά, ο μίσχος και τα φύλλα του καλύπτονται από τριχίδια. Τα φύλλα του είναι απλά και έχουν μήκος από 5 έως 15 cm. Τα άνθη της είναι τέλεια και έχουν πέντε τριγωνικού σχήματος πέταλα. Τα άνθη της είναι κυρίως μπλε χρώματος αν και έχουν παρατηρηθεί και ροζ, επίσης υπάρχουν ποικιλίες με λευκά άνθη. Σχηματίζει μεγάλες ταξιανθίες με πολλά άνθη να ανθίζουν ταυτόχρονα, αυτό προκαλεί τη μπουράντζα να έχει μεγάλο ποσοστό γειτονογαμίας (επικονίαση από άνθη του ίδιου φυτού). Η μπουράντζα έχει σχετικά μεγάλη περίοδο ανθοφορίας, σε ήπια κλίματα μπορεί να ανθίζει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου.

Ιστορικά στοιχεία

Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι θεωρούσαν ότι το βότανο ανακούφιζε αλλά και έδινε κουράγιο. Πίστευαν ακόμη ότι το φυτό είχε τη δύναμη να μετριάζει την μελαγχολία μερικών υποχονδριακών. Η θεραπεία τέτοιων ασθενών γινόταν με εντυπωσιακό και υποβλητικό τρόπο. Τους έδιναν πρώτα ένα δυνατό καθάρσιο και ύστερα τους τοποθετούσαν μερικές βδέλλες στον πρωκτό, ελαττώνοντας έτσι κατά ένα τρόπο τις αιμορροϊδικές υπεραιμίες. Στη συνέχεια τους έδιναν να πίνουν κάθε πρωί μερικά κύπελλα αφεψήματος Μποράγκο με μέλι.
Ο Διοσκουρίδης και ο Πλίνιος αναφέρουν ότι τα φύλλα του φυτού «τοποθετημένα στο κρασί κάνουν άνδρες και γυναίκες ευτυχισμένους και χαρούμενους και διώχνουν σκοτούρες, στεναχώρια και μελαγχολίες. Τα σιρόπια που φτιάχνονται από τα άνθη του φυτού ανακουφίζουν την καρδιά και ηρεμούν τους σχιζοφρενείς και ψυχασθενείς ανθρώπους».

Χρήσεις

Η μπουράντζα καλλιεργείται κυρίως για μαγειρικούς και φαρμακευτικούς σκοπούς. Σήμερα η μόνη εμπορική καλλιέργεια μπουράντζας είναι για το έλαιο των σπόρων του. Το έλαιο αυτό είναι πηγή γ-λινολενικού οξέος για το οποίο η μπουράντζα είναι η μεγαλύτερη γνωστή φυτική πηγή (17-28%)

Η μπουράντζα τρώγεται φρέσκια σαν λαχανικό ή αποξηραμένη σαν βότανο. Η μπουράντζα έχει γεύση σαν αγγούρι και τρώγεται μέσα σε σαλάτες ή σαν γαρνιτούρα. Τα άνθη του που περιέχουν το μη τοξικό αλκαλοειδές θεσινίνη, έχουν γλυκιά γεύση και είναι από τα ελάχιστα βρώσιμα άνθη μπλε χρώματος.

Μερικές φορές χρησιμοποιούνται για διακόσμηση σε διάφορα πιάτα.Έχει βρεθεί ότι τα φύλλα του περιέχουν πολύ μικρή ποσότητα (10 ppm) από τα ηπατοτοξικά αλκαλοειδή ιντερμεδίνη, λυκοψαμίνη, αμαβιλίνη και σουπινίνη Αυτά τα αλκαλοειδή υπάρχουν σε εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό και δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία.

Η μπουράντζα χρησιμοποιείται στην γερμανική, Ισπανική, Ελληνική και Ιταλική κουζίνα. Στην Ελλάδα μπαίνει σε λαδερά όπως γεμιστά και ντολμάδες.Στην Γερμανία και στην Ισπανία φτιάχνεται μια πράσινη σάλτσα με βάση η μπουράντζα. Στην Ιταλία χρησιμοποιείται στον χρωματισμό ζυμαρικών όπως ραβιόλια. Στην Πολωνία χρησιμοποιείται για να αρωματίζει τουρσί. Στο Ιράν βράζεται και πίνεται σαν τσάι.

Χρήσεις στην παραδοσιακή ιατρική

Παραδοσιακά η μπουράντζα χρησιμοποιείται σαν θεραπεία σε καρδιαγγειακές διαταραχές.Καθώς και σε γαστρεντερικές παθήσεις (διάρροια, κράμπες και κολικό του εντέρου), αναπνευστικές διαταραχές (άσθμα, βρογχίτιδα) και ουροποιητικές διαταραχές. Το Μποράγκο είχε γοητεύσει με την ομορφιά του και τον Λουδοβίκο τον 14ο ο οποίος είχε διατάξει να φυτέψουν το βότανο στις Βερσαλίες. Στην Ουαλία το ονομάζουν το «βότανο της χαράς» και στα αραβικά «πατέρα του ιδρώτα» προφανώς λόγω της δράσης του ως εφιδρωτικό.


Χαρακτηριστικό είναι ότι στο ποτό των σταυροφόρων όταν έφευγαν για τους Άγιους Τόπους, έριχναν άνθη Μποράγκο για να αποκτήσουν θάρρος. Ο γνωστός βοτανολόγος Τζον Γκέραντ έγραψε το 1597 για το βότανο. « Εγώ το Βοράγκο, δίνω πάντα κουράγιο» Η σύγχρονη έρευνα έχει δώσει καινούρια έννοια στο ρητό αυτό αποκαλύπτοντας ότι το βότανο διεγείρει τους αδένες των επινεφριδίων προωθώντας την παραγωγή αδρεναλίνης, της ορμόνης που εκκρίνεται όταν επίκειται μάχη ή φυγή και εξοπλίζει το σώμα για δράση σε πιεστικές καταστάσεις.


Στη λαϊκή ιατρική εδώ και εκατονταετίες το Μποράγκο χρησιμοποιήθηκε από τον λαό σαν φάρμακο μαλακτικό, διουρητικό και εφιδρωτικό. Το χρησιμοποιούσαν κατά των πυρετών, των παθήσεων της χολής, των πνευμονικών κατάρων, της πνευμονίας, των οξέων ρευματισμών, της ιλαράς, της οστρακιάς και της ευλογιάς και μάλιστα κατά ειδικό τρόπο. Έβραζαν το φυτό και το σούρωναν με ένα κομμάτι λεπτό βαμβακερό ύφασμα. Πρόσθεταν μέλι και έπιναν τρία κύπελλα την ημέρα.

Οι φυσικοπαθητικοί ιατροί χρησιμοποιούν τη μπουράντζα για την ρύθμιση του μεταβολισμού και του ορμονικού συστήματος και θεωρούν ότι είναι καλή θεραπεία για το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο και τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, όπως η έξαψη. Η αγγουρίτσα χρησιμοποιείται σαν θεραπεία σε καρδιαγγειακές διαταραχές. Χρησιμοποιείται επίσης και σε γαστρεντερικές παθήσεις (διάρροια, κράμπες και κολικό του εντέρου), αναπνευστικές διαταραχές (άσθμα, βρογχίτιδα) και ουροποιητικές διαταραχές.

Οι φυσικοπαθητικοί ιατροί χρησιμοποιούν τη μπουράντζα για την ρύθμιση του μεταβολισμού και του ορμονικού συστήματος και θεωρούν ότι είναι καλή θεραπεία για το ροεμμηνορροϊκό σύνδρομο και τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, όπως η έξαψη.
Δρα ως εφιδρωτικό, αποχρεμπτικό, τονωτικό, αντιφλεγμονώδες, γαλακταγωγό. Το Μποράγκο δρα σαν αποκαταστατικός παράγοντας στον φλοιό των επινεφριδίων, πράγμα που σημαίνει ότι αναζωογονεί και ανανεώνει τα επινεφρίδια μετά από ιατρική αγωγή με κορτιζόνη ή στεροειδή. Το Μποράγκο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τονωτικό των επινεφριδίων για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μπορεί ακόμη να χορηγηθεί στη διάρκεια πυρετών και ιδιαίτερα κατά την ανάρρωση. Έχει τη φήμη αντιφλεγμονώδους βοτάνου για καταστάσεις όπως η πλευρίτιδα.
Τα φύλλα και οι σπόροι ενισχύουν τη ροή του γάλακτος κατά τον θηλασμό.

Ο χυμός τα φύλλα και οι σπόροι ενισχύουν τη ροή του γάλακτος κατά τον θηλασμό. Ο χυμός του βοτάνου, που παρασκευάζεται από τα νωπά φύλλα, θεωρείται χρήσιμος στη νευρική κατάθλιψη ή την ψυχική οδύνη. Από αυτόν παρασκευάζεται και μία μαλακτική λοσιόν για ξηροδερμία με φαγούρα.

Το έλαιο που εξάγεται από τους σπόρους του φυτού χρησιμοποιείται και ως εναλλακτικό αντί του ελαίου της οινοθήρας για τους ρευματισμούς ή τις διαταραχές περιόδου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί εξωτερικά για το έκζεμα. Με βάση το λάδι του φυτού παρασκευάζεται μεγάλος αριθμός καλλυντικών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου